The Most Holy Trinity

Most-Holy-Trinity-ImageThe Most Holy Trinity print – artwork by artist Richard L George, was inspired by the description of the vision of Sr. Lucia, visionary of Fatima:

“Suddenly a supernatural light illumined the whole chapel and on the altar appeared a cross of light which reached to the ceiling.
In a brighter part could be seen, on the upper part of the Cross, the face of a man and His body to the waist; on His breast was an equally luminous dove, and nailed to the cross, the body of another man.”
“A little below the waist, suspended in mid-air, was to be seen a Chalice and a large Host onto which fell some drops of Blood from the face of the Crucified and from a wound in His breast. These drops ran down over the Host and fell into the Chalice. Under the right arm of the Cross was Our Lady with Her Immaculate Heart in Her hand . . . It was Our Lady of Fatima with Her Immaculate Heart . . . in Her left hand . . . without a sword or roses, but with a crown of thorns and flames . . .. Under the left arm (of the Cross), some big letters, as it were of crystal clear water running down over the Altar, formed these words: “Grace and Mercy.”
“I understood that it was the mystery of the Most Holy Trinity that was shown to me, and I received lights about this mystery which I am not permitted to reveal.”

BRON

Het hoofd is het hoogste en nobelste deel van de mens

Het volgende antwoord van Teresa Higginson (1844-1905) aan Pater Edward Powell van de Alexanderkerk te Liverpool dateert van 11 november 1880.

De eerbiedwaardige Teresa Higginson is de welbekende apostel van de devotie tot het Heilig Hoofd van onze Heer als de zetel van zijn goddelijke Wijsheid (begrip):

“Ter ere van het Heilig Hoofd als de zetel van goddelijke Wijsheid en tempel van de vermogens van de Heilige Ziel en intellectuele faculteiten en centrum van de zintuigen van het lichaam, schrijf ik u eerwaarde Pater in gehoorzaamheid aan uw wens. (…) De vraag die u mij stelde – meen ik – was waarom onze zeer geliefde Heer de wens koestert dat zijn Heilig Hoofd geëerd wordt als de ‘tempel van de vermogens van de Heilige Ziel’, terwijl de ziel zich vast en zeker in heel het lichaam bevindt en het hoofd niet beschouwd kan worden als het commandocentrum van alle zielsvermogens. Welnu, dit is wat ik ervan begrijp: omdat de rede of het intellect dat deel is dat het dichtste bij God staat, is het op een speciale manier het beeld van God, ja, het licht zelf van God in de ziel en daarin zien we God zoals Hij is, en onszelf zoals wij zijn, waardoor wij in staat zijn om goed en kwaad van elkaar te onderscheiden.

Aangezien het hoofd de zetel is van het denkvermogen en omdat zich daar de faculteiten van de geest bevinden, schijnt vanuit het Heilig Hoofd alle kennis, wijsheid en begrip voort met een gloed van schitterend licht, samen met een begeleidende kracht om de wil en affecties van het Heilig Hart te sturen en beheersen. Hierin ontdekken we het waarom van de gewenste devotie – de heersende vermogens van het Heilig Hart bevinden zich in het Heilig Hoofd. Ik ga niet verder in op de details want ik denk dat wat u wilt weten duidelijk is.

De ziel doordringt ieder deel van het lichaam, maar zoals de redelijk denkende vermogens de hoogste faculteiten van de ziel zijn, en het hoofd, waarvan men zegt dat die deze faculteiten op een bijzondere wijze bezit, of er de tempel van is, en men ook zegt dat het geheugen in de hersens bestaat, zo begeleiden en sturen de wil en de liefde – of de affecties – het menselijk hart. Het hoofd is het hoogste en edelste deel van de mens maar ik zeg niet dat de ziel verdeeld is. Nee, deze drie vermogens, alhoewel werkelijk van elkaar onderscheiden kunnen net zo min als de Personen van de aanbiddelijk Triniteit los van elkaar bestaan – ze vormen samen slechts één ziel die onsterfelijk is en volmaakt in zijn vermogens indien vervuld van de heiligende genade, wat de Heilige Ziel van Jezus is. Onze zeer geliefde Heer gaf mij te verstaan dat alhoewel Hij zeer beledigd wordt door de praktijk van de zonden onder invloed van wilszwakte en misleide affecties, dat de zonden van het intellect deze in grote mate en aantal overstijgen.”

H.Hoofd van Jezus, wij aanbidden U

Met Palmpasen
In de Goede Week
Op Witte Donderdag
Op Goede Vrijdag
Op stille Zaterdag en tijdens de Paaswake
Met Pasen
Met Beloken Pasen

H.Hoofd van Jezus

Laat ons bidden

Oh Heilig Hoofd van Jezus, Zetel van de Goddelijke Wijsheid, die alle bewegingen en gevoelens van het H. Hart geregeld, ingegeven en geleid hebt, leidt Gij ook al mijn gedachten, woorden en daden. Zoals Gij het beloofd hebt, wees het middel tegen de kwalen van onze tijd; de geestelijke hoogmoed en het ongeloof in God. Door Uw smarten, door de doornenkroon die uw hoofd verscheurd heeft, door de slagen, het bloed, de beledigingen waarmee Gij overstelpt werd, alsook door de liefde, die het Onbevlekt Hart van Maria, Uw Heilige Moeder, betoonde, mocht Gij worden aanbeden, verheerlijkt en geëerd, zohaast en op een zo volmaakte en algemene wijze mogelijk, volgens de raadsbesluiten van uw Goddelijke Voorzienigheid tot glorie van God, tot heil van de zielen, tot de inzichten van het H. Hart, tot het volbrengen van de Goddelijke Wil en het zo brandend verlangen dat Gij uitgedrukt hebt. Amen.

Nihil Obstat: Blondiau L.G., Namen, 7 juni 1934.
Imprimatur: A. Collard, Vic. Gen. Namen, 13 juni 1934.

Pastoor Jeroen Smith: de lijkwade van Turijn

De Lijkwade van Turijn: mysterieus fenomeen

Voor dé pelgrimtrekker van dit decennium bent u helaas te laat. U zult 8 jaar moeten wachten op een volgende kans om hiervoor af te reizen naar Turijn. Meer dan twee miljoen mensen veroverden tussen 12 april en 23 mei 2010 wel een reisbewijs naar de Noord-Italiaanse stad. Ze gingen niet omdat er Fiatjes in de aanbieding waren! Ze namen de moeite lang in de rij te staan voor een kerk om eenmaal binnen een paar minuten de Lijkwade van Turijn van heel dichtbij te kunnen bekijken. Wat zagen ze daar en wat bewoog hen?

De Lijkwade van Turijn is een lange witlinnen doek. Ooit is die gebruikt om iemand in te begraven. Toen de doek later werd opengevouwen, waren de bloedsporen en de afdrukken van het lichaam zichtbaar. Het is een uniek voorwerp op de wereld. Temeer omdat ervan wordt gezegd dat het de doek is, die bij de begrafenis van Jezus is gebruikt. Dat zou betekenen dat het bloed én de afdruk rechtstreeks van het lichaam van Jezus komen.

Wat zegt de wetenschap hierover?

Vanaf de jaren zeventig in de vorige eeuw is er een serieus wetenschappelijk onderzoek gaande naar de herkomst van dit doek. Dat heeft al veel gegevens opgeleverd. Het bloed is echt bloed, type AB. De afdruk is vanuit een dood lichaam ontstaan. De desbetreffende persoon, een man, was ongeveer 1,80 lang, woog ongeveer 85 kilo en was tussen de 30 en 40 jaar oud en was van Joodse herkomst.

In het weefsel zitten plantenpollen die afkomstig zijn uit Frankrijk, Turkije en Israël. Bij de voeten en knieën vond men sporen van een vrij zeldzame soort aragonietgruis, die ook in de straten van Jeruzalem voorkomt. Weefwijze en naaiwijze zijn typerend voor een Joodse herkomst uit de eerste eeuw.

Eeuwenlang werd de doek bewaard in Edessa, het huidige Urfa in Turkije. Al in de zesde eeuw werd daar de afdruk van het gezicht nageschilderd om iconen van Jezus te maken. Een ooggetuigenverslag uit het jaar 944 vertelt hoe deze doek als relikwie plechtig Constantinopel (nu Istanbul) werd binnengedragen.

Die stad werd in 1204 geplunderd door westerse kruisvaarders. Zij brachten de veroverde schatten, waaronder de Lijkwade, naar Frankrijk. Deze duikt op in het dorpje Lirey en bevindt zich later in Chambery, waar de doek wordt geschonden door vuur en water bij een brand in 1532. Sinds 1578 is de Lijkwade in Turijn. Deze lijst met feiten kan nog verder worden aangevuld. Dit alles bij elkaar maakt het hoogstwaarschijnlijk dat we inderdaad met de grafdoek te maken hebben, die van Jezus is geweest.

Wat vindt de Kerk van het wetenschappelijk onderzoek?

De katholieke Kerk spoort dit wetenschappelijk onderzoek aan en werkt eraan mee. Zolang dit geen definitief oordeel kan geven, zal de Kerk zich ook niet definitief uitspreken. Buiten het wetenschappelijk circuit circuleren echter allerlei hypothesen. Deze variëren van de mening dat Leonardo Da Vinci de maker is tot en met de bewering dat de afbeelding bewijst dat Jezus niet echt dood was. Tegenover het serieuze onderzoek houden deze beweringen geen van alle stand. Ook de C-14 meting niet, uit 1988, die de oorsprong van het doek dateerde in de Middeleeuwen. Deze slecht voorbereide meting werd uitgevoerd op een te sterk vervuild stukje van de Lijkwade en is daarmee onbetrouwbaar gebleken.

Wat is er precies te zien in Turijn?

De Lijkwade is vooral een voorwerp om naar te kijken (zie foto). Het is een lang smal doek van 1,13 bij 4,40 meter. Wat als eerste opvalt, zijn de sporen van de brand uit 1532, in de vorm van ´kiezen´. Daartussen is de afdruk van het lichaam te zien, de voorkant en de achterkant. Door er langer naar te kijken wordt de afbeelding duidelijker. Bij de voorzijde is het gezicht goed herkenbaar, evenals de samengevouwen armen en een bloedspoor op een van de polsen. Op de achterzijde vallen vooral de ‘geselingwonden’ op over het hele lichaam en onderaan de afdruk van de voetzolen met bloedsporen. Door nog eens de afbeelding langs te gaan, komen andere details naar voren: op het voor- en achterhoofd de bloedsporen van scherpe doornen, in de linkerzijde een gapende wonde met de golf bloed die over de rugzijde verder loopt en de naar elkaar toegebogen knieën. De afbeelding heeft geen contouren en lijkt daarmee altijd wat te ontsnappen aan onze blik. De bloedsporen kleuren na zoveel eeuwen rood-violette en de afbeelding is sepia-achtig.

Wat laten fotonegatieven zien?

In 1898 werden de eerste foto’s van de doek gemaakt en de fotograaf Secondo Pia ontdekte dat de negatieven een prachtig beeld gaven. Dat lag voor de hand: als afdruk is de afbeelding zelf een negatief. Het negatief van het negatief haalt iets van het oorspronkelijke lichaam naar voren. Juist de negatief-afdrukken maken de afbeelding veel harmonieuzer, zeker die van het gezicht (zie foto’s).

In de jaren zeventig ontdekten wetenschappers, dat de afbeelding ook 3-D eigenschappen heeft. Bovendien zagen ze dat de afdruk aan de uiterste oppervlakte zit. Deze is dus beslist niet geschilderd, ingebrand of door zweet ontstaan. Een kortstondige energie-overdracht van het lichaam op het doek verklaart de afbeelding nog het beste.

Niemand heeft iets dergelijks nog kunnen nabootsen op een manier die beantwoordt aan alle eigenaardige eigenschappen van deze afbeelding. Bovendien geven de afbeelding en de bloedsporen geen elke aanwijzing voor wat er met het lichaam is gebeurd. Was het lichaam vergaan, dan was ook het linnen vergaan. Was het lichaam uit de doek weggehaald, dan zou dat te zien moeten zijn in vervormingen bij de bloedsporen. Geen van beide is gebeurd. Wat dan wel? Uiterst merkwaardig is, dat de afdruk een beetje vervormd is. Ze lijkt ontstaan te zijn vanuit het lichaam op een moment dat het doek iets gestrekt werd. De Lijkwade is dus echt een mysterieus fenomeen. Menig wetenschapper en ‘hobbyist’ komt er niet meer van los, wanneer hij eenmaal weet welke raadsels nog om beantwoording vragen.

Is het een icoon van de gekruisigde en verrezen Heer?

De afbeelding van de Lijkwade is een directe illustratie van het lijden, sterven en begraven van Jezus. Wat we daarover in de Evangeliën lezen, is hier te zien. De evangeliewoorden krijgen een indringende betekenis door de sporen op de Lijkwade. De doornenkroon blijkt een doornenkap te zijn geweest over het hele hoofd heen. En het is op basis van deze afbeelding dat artsen ontdekten hoe gruwelijk de dood aan een kruis is. Het gaat niet om een stil hangen tot de dood erop volgt. Het lichaam van de gekruisigde wordt door wrede stuiptrekkingen op en neer bewogen in een constante strijd tegen ondragelijke pijnen in armen, borst en benen.

Wie had ooit kunnen denken dat de zijdewonde van Jezus na te meten zou zijn en de golf van ‘bloed en water’ (Johannes 19, 34) zichtbaar zou blijven op doek, de eeuwen door. Jozef van Arimathea ‘nam het lichaam mee, wikkelde het in een zuiver linnen doek en legde het in het nieuwe rotsgraf dat hij voor zichzelf had laten uithouwen.’ (Matteüs 27, 59) Draagt de Lijkwade ook een spoor van de verrijzenis in zich? Zou het moment van de verrijzenis niet het moment geweest kunnen zijn dat de afbeelding ontstaan is op een doek die dan langzaam in elkaar zeeg?

Is het bewijsmateriaal voor de Kerk?

Jezus’ gelaat op de Lijkwade is sereen en vredig. Paus Benedictus citeerde toen hij in Turijn was, een kerkvader: ‘De Koning slaapt’. Maar dan wel om weer te ontwaken. Jezus is dood, maar dan wel om weer te verrijzen. Van dit gezicht gaat een stille troost uit, dat de dood en het kwaad niet het laatste woord hebben. De afbeelding van de opengevouwen Lijkwade wil niet zozeer bewijzen, maar vooral verwijzen naar Jezus die het Leven en de Verrijzenis is. Daarom kwamen meer dan twee miljoen mensen naar Turijn. Daarom zijn er ontelbaren over de wereld, die steeds weer opzien naar dit gezicht en deze afbeelding. Bij de Lijkwade past dit woord van Jezus uit de Openbaringen (1,18): ‘Ik was dood, maar zie Ik leef.’

Door: pastoor Jeroen Smith

02-04-2012 >>> www.inspiratiemagazine.nl